فرمود : « شناختى تا حسين را ، آنگاه سيّد العابدين على بن الحسين ؛ آنگاه فرزند او محمّد بن على باقر ، يعنى شكافندهء علم اولين و آخرين از نبيّين و مرسلين ؛ آنگاه جعفر بن محمّد ، لسان صادق خداوند ، آنگاه موسى بن جعفر ، كظم كنندهء غيظ خود با صبر در راه خداوند ؛ آنگاه على بن موسى ، راضى به امر خداوند ؛ آنگاه محمّد بن على ، جواد برگزيده از خلق خداوند ؛ آنگاه على بن محمّد ، هادى به سوى خداوند ؛ آنگاه حسن بن على ، صامت امين ؛ آنگاه فلان و نام او را برد به نامش پسر حسن ، مهدى ناطق ، قائم به حقّ خداوند . » « 1 » و در بعض نسخ صامت امين عسكرى آنگاه حجة اللّه بن الحسن المهدى تا آخر حديث كه طول دارد . ابن عياش بعد از ذكر تمام خبر گفته : سؤال كردم از أبو بكر محمّد بن عمر جعابى حافظ از حال محمّد بن خلف طاطرى ، پس گفت : او محمّد بن خلف بن موهب طاطرى است ، ثقه و مأمون است و طاطر ، ساحلى است از ساحل‌هاى دريا كه در آنجا جامه‌ها مىبافند كه آن را طاطريه مىگويند و منسوب آنجا است . « 2 » از اين كلام معلوم مىشود كه باقى رجال سند از ثقات معروفند نزد اهل سنّت . [ خطاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به امام حسين 7 ] هشتم : روايت كرده از ابو محمّد عبد اللّه ابن اسحاق بن عبد العزيز خراسانى معدل از رجال اهل سنّت از شهر بن خوشب از سلمان فارسى كه گفت : بوديم با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و حسين بن على عليهما السّلام بر زانوى آن جناب بود كه ناگاه حضرت به تأمل در رخسار او نگريست و فرمود : « اى ابو عبد اللّه ! تو سيّدى از سادات و تو امامى از امامان ، پدر نه امام كه نهم ايشان ، قائم ايشان است و امام و اعلم احكم افضل ايشان است . » « 3 »

--> ( 1 ) . مقتضب الاثر فى النص على الائمّة الاثنى عشر ، صص 6 - 7 . ( 2 ) . همان ، ص 8 . ( 3 ) . همان ، صص 8 - 9 .